Aποβολή και πώς να την χειριστείτε- γράφει η Δρ Αφροδίτη Ελισσαίου-Ξενοφώντος Γυναικολόγος-Μαιευτήρας


Από τη Δρ Αφροδίτη Ελισσαίου-Ξενοφώντος Γυναικολόγος-Μαιευτήρας στην κλινική

«Μητέρα και Παιδί»

 

Αν μια έγκυος βρεθεί στην δυσάρεστη θέση να αποβάλει στο πρώτο τρίμηνο συνήθως δεν γίνεται κάποιος άλλος πιο εξιδικευμένος έλεγχος γιατί θεωρείται τυχαίο γεγονός.Συνήθως κάτι δεν πάει καλά στην ένωση των δύο φυλετικών χρωματοσωμάτων,(του ωαρίου με το σπερματοζωάριο)οπότε η ίδια η φύση φροντίζει να σταματήσει μια εγκυμοσύνη που δεν θα πήγαινε καλά ούτως ή άλλως και ίσως να έβαζε το ζευγάρι στο μεγάλο δίλημμα της έκτρωσης αν φαινόταν αργότερα ότι το έμβρυο έπασχε από κάτι σοβαρό.Φυσικά ένας στοιχειώδης εργαστηριακός έλεγχος για συγγενείς λοιμώξεις είναι καλό να γίνεται σε όλες τις έγκυες,για να αποκλειστεί η πιθανότητα συγγενούς τοξοπλάσμωσης ή λοίμωξης με κυτταρομεγαλοίο,πράγματα που είναι όμως πολύ σπάνια.Αν όλα είναι αρνητικά τότε η σύσταση μας στο ζευγάρι είναι να περιμένουν δύο με τρεις κύκλους και μετά να προσπαθήσουν ξανά για κύηση.

Αν μια έγκυος αποβάλει στο δεύτερο τρίμηνο,τότε η διερεύνηση θα πρέπει να γίνει από αυτή την κύηση.Θα πρέπει να αποκλειστεί η πιθανότητα ανεπάρκειας του τραχηλικού στομίου από το ιστορικό της εγκύου(πχ αν υπάρχει αυτόματη ρήξη θυλακίου και αποβολή χωρίς συσπάσεις)γιατί σε επόμενη κύηση αυτό μπορεί να προβλεφθεί με την τοποθέτηση ραφής στον τράχηλο.Αν έχουμε να κάνουμε με ενδομήτριο θάνατο στο δεύτερο τρίμηνο τότε πρέπει να ελεγχθεί η γυναίκα τουλάχιστον για θρομβοφιλία(τάση για θρομβώσεις στα αγγεία του πλακούντα)

Αν φυσικά μια έγκυος έχει πάνω από δύο αποβολές ,τότε καλό θα ήταν να γίνεται μια πιο ενδελεχής διερεύνηση.Παλαιότερα η διερεύνηση γινόταν αν ένα ζευγάρι είχε πάνω από τρεις αποβολές,αλλά σήμερα οι περισσότεροι μαιευτήρες προτιμούν να διερευνούν ένα ζευγάρι μετά από την δεύτερη αποβολή.

Η λήψη ενός καλού μαιευτικού ιστορικού θα βοηθήσει αρχικά στην κατεύθυνση της διερεύνησης των αιτίων. Οι συγγενείς ανωμαλίες του γεννητικού συστήματος της γυναίκας, είναι ένα άλλο αίτιο καθ εξίν αποβολών για αυτό και στον γενικότερο έλεγχο περιλαμβάνεται συνήθως ένα υπερηχογράφημα των γεννητικών οργάνων ή και μια σαλπιγγογραφία.

Σε αποβολές 1ου τριμήνου είναι σοφό να γίνεται ένας καρυότυπος (έλεγχος δηλ. των χρωματοσωμάτων) και των δύο γονέων. Το αντιφοσφωλιπιδικό σύνδρομο είναι κάτι που έχει αποδειχτεί και ο έλεγχος γι’αυτό γίνεται με λήψη αίματος και έλεγχο για ειδικά αντισώματα.Επίσης καλό θα ήταν να γίνει και έλεγχος για θρομβοφιλία . Οι ανοσολογικές αιτίες καθ’έξιν αποβολών κερδίζουν έδαφος τα τελευταία χρόνια και είναι κάτι που σίγουρα αξίζει περαιτέρω έρευνας.

Ίσως η πιο σωστή συμβουλή για μια γυναίκα με πολλαπλές αποβολές στο ιστορικό της , εκτός από την χορήγηση κάποιας θεραπείας από τον θεράποντα ιατρό της ,είτε ορμονικής ,είτε άλλης μορφής ,θα ήταν αρχικά να μην απογοητεύεται γιατί παρόλο το βεβαρυμένο ιστορικό της, έχει αρκετές πιθανότητες να φέρει σε πέρας μια επιτυχημένη εγκυμοσύνη και δεύτερο να απευθυνθεί έγκαιρα στον γυναικολόγο της ,για την διενέργεια ενός υπερηχογραφήματος στα πρώτα στάδια της εγκυμοσύνης.