Πότε πρέπει να ανησυχήσω για το ότι δεν μένω έγκυος; Πότε να σκεφτώ την εξωσωματική; Από τη Δρ Αφροδίτη Ελισσαίου


Από τη Δρ Αφροδίτη Ελισσαίου-Ξενοφώντος Γυναικολόγος-Μαιευτήρας στην κλινική

«Μητέρα και Παιδί»

Αγαπητή φίλη.

Για να αρχίσει να ανησυχεί ένα ζευγάρι για εγκυμοσύνη εξαρτάται πρώτα από την ηλικία του, και ειδικά την ηλικία της γυναίκας. Αν η γυναίκα είναι κάτω από 35 χρονών τότε μπορούν να περιμένουν μέχρι και ένα χρόνο συστηματικών προσπαθειών (δηλ. να προσπαθούν σχεδόν κάθε μήνα για εγκυμοσύνη στις γόνιμες μέρες) και μετά να ζητήσουν ιατρική συμβουλή και βοήθεια.

Εννοείται φυσικά, ότι αν υπάρχει κάτι από το ιστορικό τους, είτε του άντρα, είτε της γυναίκας που επιβάλλει την πιο γρήγορη επίσκεψη σε γιατρό, δεν θα πρέπει να καθυστερήσουν τόσο. Για να σας καθησυχάσω, σας αναφέρω ότι ένα ζευγάρι που δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα και δοκιμάζει κάθε μήνα για εγκυμοσύνη, έχει μόνο 25% πιθανότητα να τεκνοποιήσει. Αυτό από μόνο του, λέει ότι δεν πρέπει να αγχώνεστε αν δοκιμάσετε κάποιους μήνες μόνο και δεν πετύχετε εγκυμοσύνη.

Αν τώρα η γυναίκα είναι μεγαλύτερης ηλικίας, τότε δίνουμε συνήθως ένα περιθώριο 6-8 μηνών με συνεχείς προσπάθειες και μετά πρέπει να ζητηθεί ιατρική συμβουλή. Φυσικά δεν είναι λογικό ένα ζευγάρι να προχωρήσει κατευθείαν σε εξωσωματική, εκτός αν το κρίνει ο γιατρός τους και δεν υπάρχει άλλη λύση. Συνήθως μετά την διερεύνηση (που πρέπει να γίνεται και στους δύο) ενδείκνυται να δοκιμάζονται πρώτα πιο απλές μέθοδοι όπως, π.χ. η συστηματική παρακολούθηση της ωορρηξίας της γυναίκας, είτε με την βοήθεια των υπερήχων, είτε με τα τεστ ωορρηξίας που υπάρχουν στο εμπόριο, η ενδομήτρια σπερματέγχυση, κ.α. Η εξωσωματική είναι πάντα η τελευταία λύση (εκτός όπως προανέφερα αν υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος από την αρχή που την επιβάλλει).

Συνήθως τα περισσότερα ζευγάρια μετά τον πρώτο έλεγχο και αφού καθησυχαστούν και ηρεμήσουν, πετυχαίνουν κύηση και αυτό δείχνει πως και το υπερβολικό άγχος επηρεάζει αρνητικά την επίτευξη κύησης.