Φιλόκυπρος Ρουσουνίδης: Η στιγμή του αποχωρισμού απο τα παιδιά του η δυσκολότερη της ζωής του
Φιλόκυπρος Ρουσουνίδης: Η στιγμή του αποχωρισμού απο τα παιδιά του η δυσκολότερη της ζωής του


Ο Διευθυντής Εταιρικών Υποθέσεων της Cobalt  Φιλόκυπρος Ρουσουνίδης μας ανοίγει την καρδιά του και μας μιλάει αποκλειστικά στο hellomama.com.cy για την οικογένειά του, τα δίδυμα παιδιά του αλλά και τις δυσκολίες να ζεις μακριά τους.

Απουσίαζες για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στο Ντουμπάι μακριά απο την σύζυγο και τα παιδιά σου. Πόσο δύσκολη ήταν αυτή η απόφαση και πως προέκυψε;

Η απόφαση μου να εργοδοτηθώ και να ζήσω στο Ντουμπάι για δυόμιση περίπου χρόνια ήταν από τις δυσκολότερες αποφάσεις που είχα να πάρω. Ακριβώς επειδή είμαι άνθρωπος της οικογένειας το να βρίσκομαι μακριά από τη σύζυγο και τα παιδιά μου φάνταζε ακατόρθωτο. Ωστόσο η επαγγελματική πρόταση που μου είχε γίνει από εταιρεία στο Ντουμπάι ήταν ιδιαίτερα δελεαστική και απλώς δεν γινόταν να αρνηθώ. Η απόφαση μου να πω το ναι σε αυτή τη συγκεκριμένη πρόταση στηρίχθηκε περισσότερο στο γεγονός ότι η ευκαιρία αυτή θα αποτελούσε ορόσημο για το βιογραφικό μου και θα ήταν μια εκπληκτική ευκαιρία για να φτάσω πιο κοντά στους επαγγελματικούς και κοινωνικούς μου στόχους. Όπως είπα πιο πάνω είμαι τόσο άνθρωπος της οικογένειας αλλά και άνθρωπος καριέρας για αυτό και τόλμησα να κάνω αυτό το βήμα και να βρεθώ έστω για κάποιο χρονικό διάστημα μακριά από την οικογένεια μου.


Πως ήταν η ζωή μακριά από τα παιδιά σου στα οποία έχεις μεγάλη αδυναμία;

Ήταν δύσκολο και πρωτόγνωρο για εμένα να βρίσκομαι μακριά από τα παιδιά μου και ειδικά τον πρώτο καιρό πιέστηκα αρκετά εκεί στο Ντουμπάι. Μου έλειπαν συνεχώς παρά τις πολλές ώρες που δούλευα δεν μπορούσε με τίποτε να καλυφθεί αυτό το κενό. Ευτυχώς, με τη βοήθεια της τεχνολογίας μπορούσαμε να επικοινωνούμε καθημερινά και να παίρνω μέσα από αυτές τις σύντομες επαφές μας δύναμη για να προχωρήσω. Στο σημείο αυτό οφείλω να αναφέρω ότι η σύζυγος μου στάθηκε βράχος σε αυτή μου την απόφαση και με στήριξε 100% πράγμα που με έκανε να είμαι ακόμα πιο ήσυχος ότι πράττω το σωστό.

Τι δώρο τους έκανες τα Χριστούγεννα;

Προσπαθούμε μαζί με τη σύζυγο μου να κρατάμε ζωντανό το παραμύθι του Άγιου Βασίλη στα παιδιά μας και να έχουν στο μυαλό τους τη μαγεία των Χριστουγέννων. Όσο αφορά τα δώρα τους, φαίνεται ότι έχουν μπει από πολύ μικρά στον κόσμο της τεχνολογίας και ως εκ τούτου ζήτησαν τέτοιου είδους δώρα τα οποία φυσικά πήραν καθώς τον χρόνο που μας πέρασε ήταν πάρα πολύ καλά παιδιά.


Θυμήσου ποια στιγμή σε έκαναν να δακρύσεις; 

Πρόκειται για μια στιγμή την οποία δεν πρόκειται να την ξεχάσω ποτέ καθώς ένιωσα να χάνω τη γη κάτω από τα πόδια μου. Όταν με είχαν πρωτοεπισκεφθεί στο Ντουμπάι όταν δούλευα και ήρθε η στιγμή να αναχωρήσουν για την Κύπρο ακόμα μπορώ να φέρω στο μυαλό μου τα πρόσωπα τους να με κοιτάζουν με παράπονο σαν να μου έλεγαν γιατί δεν έρχεσαι μαζί μας. Ήταν μια έντονα συναισθηματικά φορτισμένη στιγμή για εμένα και με έκαναν να δακρύσω.

Ποια ήταν η πιο δύσκολη ερώτηση που σου έθεσαν για να απαντήσεις και σε έφερε σε άβολη θέση και πως την απάντησες ή την ξεπέρασες;

Θα συνεχίσω από την προηγούμενη μου απάντηση καθώς όταν αναχωρούσαν για την Κύπρο τα παιδιά μου μετά την πρώτη τους επίσκεψη στο Ντουμπάι με ρώτησαν με παράπονο γιατί να μην έρθω μαζί τους και πρέπει να μείνω να δουλέψω σε μια ξένη χώρα. Βεβαίως προσπάθησα να ανασυγκροτηθώ και να τους απαντήσω καθώς δεν ήθελα να τους μείνει κανένα ερωτηματικό. Τους είπα λοιπόν ότι δεν θα μείνω εδώ για πάντα και θα επιστρέψω σύντομα κοντά τους αλλά να θυμούνται πάντοτε ότι ο μπαμπάς τους θα είναι μαζί τους σε κάθε τους στιγμή όπου και να είναι. Ήθελα να θυμούνται αυτό κάθε φορά που θα τους έλειπα.

Πότε ένιωσες πιο περήφανος για τα παιδιά σου;

Ένας γονιός είναι πάντοτε περήφανος για αυτά που έχει δημιουργήσει. Και τα παιδιά μου είναι τα δημιουργήματα εμένα και της συζύγου μου. Είμαστε περήφανοι για αυτά και κάνουμε το ανθρωπίνως δυνατό έτσι ώστε να βάλουμε τα θεμέλια για να μετεξελιχθούν σε καλούς και αξιόλογους ανθρώπους. Θυμάμαι χαρακτηριστικά σε μια συνάντηση γονέων που πήγαμε με τη σύζυγο μου νιώσαμε απίστευτη περηφάνια για τα βλαστάρια μας όταν οι δάσκαλοι τους μας ανέφεραν ότι και τα 2 παιδιά μας είναι ιδιαίτερα αξιόλογα, χαρισματικά με σπουδαία ανατροφή. Σε αυτό συνέβαλε τα μέγιστα η σύζυγος μου βέβαια η οποία τολμώ να πω ότι είναι υπόδειγμα μητέρας και θα την χαρακτήριζα την απόλυτη Κύπρια μάνα.

Ποιες είναι οι σημαντικότερες συμβουλές που τους έδωσες;

Αν και τα δίδυμα είναι μόνο 9 ετών βλέπω ότι πραγματικά ρουφούν σαν σφουγγάρι οτιδήποτε τους μάθουμε και οτιδήποτε τους πούμε. Θέλω από μικρά να μάθουν να σέβονται τους συνανθρώπους τους και να μην μεταμορφωθούν σε 2 κακομαθημένα παιδιά. Αυτό τους τονίζω σε κάθε ευκαιρία λοιπόν και με αυτή την αρχή προσπαθούμε να τα γαλουχήσουμε μαζί με τη σύζυγο μου. Θέλω επίσης να είναι ανεξάρτητα και να κάνουν οτιδήποτε τους γεμίζει και τους κάνει να νιώθουν ευτυχισμένα.

Πιστεύεις πως είσαι καλός πατέρας; Έκανες λάθη ως πατέρας;

Θεωρώ ότι αυτό θα πρέπει να σου το πουν τα παιδιά μου όταν μεγαλώσουν ακόμα λίγο ωστόσο πιστεύω ότι καλό πατέρα κάνει κάποιον η μεγάλη αγάπη του για τα παιδιά του. Δεν γεννιέται κανένας αλάνθαστος και σαφώς νιώθω ενοχές όταν λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων δεν μπορώ να αφιερώσω χρόνο στα παιδιά μου αλλά είμαι αφοσιωμένος σε αυτά και πάντοτε δρώ σκεπτόμενος τα δυο αυτά πλάσματα που εξαρτώνται τόσο από εμένα όσο και από τη σύζυγο μου. Πρέπει να σου πω ότι σίγουρα δεν είμαι ένας typical πατέρας αλλά ευτυχώς η σύζυγος μου κρατάει τις ισορροπίες και καλύπτει τα οποιαδήποτε κενά που μπορεί να δημιουργούνται.